"Dziady" cz. III

Wydarzenia przedstawione w III części Dziadów rozgrywają się w

• Wilnie

• Paryżu

• Moskwie

• Warszawie

W Prologu bitwa między duchami z lewej i duchami z prawej strony

• toczy się podczas snu Więźnia.

• jest przedmiotem monologu Anioła Stróża.

• jest bitwą o myśli Więźnia.

• kończy się bluźnierstwem Więźnia.

Napis na ścianie celi: Gustavus obiit – hic natus Conradus oznacza

• Gustaw umarł – narodził się Konrad.

• Więziony był Gustaw – teraz jest tu Konrad.

• rozdwojenie jaźni głównego bohatera.

• rozdwojenie jaźni głównego bohatera.

Do sceny więziennej nie należy

• opowieść o Cichowskim.

• bajka o ziarnie opowiedziana przez Żegotę.

• improwizacja Konrada.

• opowieść Jana Sobolewskiego o wywózce więźniów.

W Wielkiej Improwizacji (scena II) Konrad mówi, że

• zależy mu, jako twórcy, by jego sztuka trafiała do ludzi.

• jako artysta może się równać z Bogiem.

• Bóg nie interesuje się losem jego narodu.

• Polska zmartwychwstanie jak Chrystus.

Widzenie ks. Piotra (scena V)

• zapowiada nadejście zbawiciela

• przedstawia scenę ukrzyżowania trzech męczenników.

• wskazuje na emigrację do Francji jako współczesną drogę krzyżową Polski.

• jest przejawem dumnej postawy polskiego duchowieństwa.

Senator we śnie (scena VI) widzi, jak

• jest wleczony przez diabły po piekle.

• popada w niełaskę cara.

• ginie na skutek zamachu.

• zebrani na dworze patrzą na niego z pogardą.

Modląca się dziewczynka z „domku wiejskiego pod Lwowem” ma na imię

• Ewa

• Zosia

• Anielka

• Marysia

W scenie I aktu I (tzw. Scena więzienna) nie pojawia się

• Pani Rollison

• Bajkow

• Żegota

• Frejend

W Ustępie na końcu utworu Mickiewicz opisał        

• Wilno

• przegląd wojska

• przedmieścia Petersburga

• epilog, tj. dalsze losy więźniów ze sceny I aktu I