ภาษาต่างประเทศในภาษาไทย

คำภาษาต่างประเทศในภาษาไทย มีความหมายตรงตามข้อใด

• คำภาษาไทยที่อยู่ในภาษาต่างประเทศ

• คำภาษาอื่นที่เข้ามาปะปนในภาษาไทยแต่ภาษาไทยไม่ได้ใช้

• คำจากภาษาอื่นที่ภาษาไทยยืมมาใช้

• คำจากภาษาอื่นที่ภาษาไทยช่วยสร้างขึ้นมา

ข้อใดไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้ภาษาต่างประเทศเข้ามาปะปนในภาษาไทย

• สภาพภูมิศาสตร์

• สภาพภูมิอากาศ

• ศาสนา

• การค้าขาย

คำยืมที่มาจากภาษาจีนที่มีใช้ในภาษาไทย มีลักษณะเป็นอย่างไร

• เป็นคำโดด ที่มี ญ จ ล ร เป็นตัวสะกด

• เป็นคำที่ใช้วรรณยุกต์ตรี จัตวา เป็นส่วนมาก

• มักนำมาใช้ในการแต่งคำประพันธ์

• นิยมใช้ ฑ

คำที่มักจะสะกดด้วย จ ญ ร ล เป็นคำที่มาจากภาษาใด

• ภาษาเขมร

• ภาษาบาลี

• ภาษาจีน

• ภาษาชวา

ข้อใดไม่ใช่ลักษณะคำภาษาเขมรในภาษาไทย

• มักใช้ บัง บัน บำ นำหน้าคำที่มีสองพยางค์

• เป็นคำควบกล้ำ

• ใช้เป็นคำราชาศัพท์

• มักใช้วรรณยุกต์ตรีและจัตวา

คำว่า บังคม เป็นคำที่มาภาษาใด

• ภาษาชวา

• ภาษาสันสกฤต

• ภาษาเขมร

• ภาษาบาลี

คำในข้อใดเป็นคำที่มาจากภาษาจีน

• เขนย

• บรรจง

• อุทยาน

• ซาลาเปา

คำว่า ตะหลิว เป็นคำที่ยืมมาจากภาษาใด

• ภาษาเขมร

• ภาษาอังกฤษ

• ภาษาชวา

• ภาษาจีน

คำที่ยืมมาจากภาษาจีนส่วนมากนำไปใช้ในลักษณะใด

• นำมาเป็นชื่ออาหารการกิน

• นำมาใช้ในบทสวดมนต์

• นำมาใช้เป็นคำราชาศัพท์

• นำมาใช้ในการแต่งคำประพันธ์

คำว่า ขลัง เป็นคำที่ยืมมาจากภาษาใด

• ภาษาบาลี

• ภาษาชวา

• ภาษาเขมร

• ภาษาอังกฤษ