Treny

"Treny" Jana Kochanowskiego ukazały się w 1580 roku.

• Tak
• Nie
• Nie można stwierdzić jednoznacznie, bo I wydanie nie ma daty
• Najnowsze badania przesuwają datę wydania o dwa lata wstecz

Nowatorski charakter Treny zawdzięczają temu, że

• są poświęcone dziecku, nie osobie dorosłej
• nawiązują do tradycji antycznej i biblijnej
• znajdują się w nich liczne apostrofy
• nie mają tytułów

Tren to gatunek poezji

•  lirycznej, poświęcony zmarłej osobie
• epistolarnej, poświęcony zmarłej osobie
• nowożytnej, poświęcony zmarłej osobie
• hymnicznej, poświęcony zmarłej osobie

Tematem Trenów od III do VIII  jest

• wprowadzenie
• napomnienie
• demonstracja żalu
• konsolacja

Obrazek stanowi ilustrację

• Trenu V, w którym Urszulka porównana został do kolorowego motyla, lecącego do nieba
• Trenu VII, w którym życie Urszulki porównane jest do spadających liści
• Trenu V, w którym Urszulka porównana jest do oliwki, ściętej przez nieuważnego ogrodnika
• Trenu VI, w którym Urszulka śni o przyjaznej naturze

Dla Trenów IX, X, XI charakterystyczne jest

• demonstracja tęsknoty podmiotu lirycznego za zmarłą córką
• uczynienie Urszulki adresatem utworów
• występowanie apostrof, pytań retorycznych i wykrzyknień
• stały układ rymów, typowy dla trenu jako gatunku literackiego

Tren IX otwiera

• wezwanie do Heraklita i Symonidesa, starożytnych twórców trenów
• cytat
• apostrofa do Urszulki
• apostrofa do Mądrości

Tren X otwiera

• apostrofa do Mądrości
• apostrofa do Urszulki
• apostrofa do Boga
• apostrofa do Brutusa

Tren XI otwiera

• wykrzyknienie pełne żalu
• apostrofa do Urszulki
• wypowiedź Brutusa
• pytanie retoryczne, skierowane do Urszulki

Jan Kochanowski poświęcił życie zgłębianiu tajników filozofii stoickiej. Ilustruje to cytat

• Nie wierz Fortunie, co siedzisz wysoko,
  Miej na poślednie koła pilne oko
• Nie porzucaj nadzieje, jakoć się kolwiek dzieje
• Nieszczęśliwy ja człowiek, który lata swoje
  Na tym strawił, żebych był uźrzał progi twoje!
• Teraz, mistrzu, sam się lecz! Czas doktór każdemu, ale kto pospolitym torem gardzi, temu tak poznego lekarstwa czekać nie przystoi