людзі

Вызначце праблематыку рамана “Людзі на балоце"

• чалавек і зямля;

• народ і інтэлігенцыя;

• народ і рэвалюцыя;

• чалавек і прырода.

Чысціня, непасрэднасць і шчырасць першага кахання Васіля і Ганны раскрываюцца аўтарам праз:

• іх вясёлую і няспынную гаворку;

• большай часткаю праз маўчанне, калі пачуцці зразумелыя без слоў;

• ) праз пастаянныя спрэчкі маладых людзей.

Пра каго з герояў сказана наступнае: “Усё лета...ціха грэлася на сонцы маладзенькая...рабіна. Ніхто ў Куранях, бадай, не заўважыў, калі і хто пасадзіў яе, не бачылі як трэба яе і тады, калі яна красавіцкай раніцай апранулася ў лёгкае празрыста-зялёнае плацце з кволых, рэзных лісточкаў...”?

• пра Ганну;

• пра Хадоську;

• пра Параску.

Пра каго з герояў рамана “Людзі на балоце” гаворыцца: “У такі час з хаты, недалёка ад той, дзе дзяўчына брала ваду, выйшаў на ганак, пацягваючыся, хлопец з хмурнымі, заспанымі вачыма, з калматай не то русай, не то цёмнай чупрынай, з упартымі, невясёлымі губамі... Зялёны гэты хлопец ужо з найпершага маленства адчуў, што жыццё – не вясёлае, бесклапотнае свята, а найбольш доўгі і клапотны будзень, што трэба цярпець”?

• Міканора;

• Васіля;

• Хоню.

Ствараючы вобраз Васіля, аўтар звяртае ўвагу на яго:

• засяроджанасць і маўклівасць;

• эмацыянальнасць, якая выяўляецца ў жаданні падзяліцца з іншымі людзьмі сваімі думкамі;

• ) эгаізм у адносінах да блізкіх людзей.

Што з’явілася сімвалам нешчаслівага кахання Васіля і Ганны?

• гадзюка, якая прапаўзла паміж маладымі людзьмі;

• разбітае люстэрка, якое, паводле павер’я, прыносіць няшчасце;

• сон Васіля, які маці тлумачыла як дурны, нядобры.

Калі Васіль апынуўся пад арыштам, якуое пачуццё авалодала ім:

• разуменне таго, што атрымаў па заслугах;

• апатыя, калі страчана вера ў праўду і дабро;

• жаданне дабіцца таго, каб ва ўсім справядліва разабраліся.

Што цяжэй за ўсё перажываў Васіль, знаходзячыся ў турме, лічыў “самай вялікай пакутай”?

• адсутнасць магчымасці працаваць;

• расставанне са сваімі роднымі;

• разлуку з Ганнай.

.“Якой ні спакойнай здавалася Ганна хвіліну назад, але калі зірнула ў люстра, твар яе, смуглявыя, крыху выпнутыя шчокі заяснелі зачаравана: ах, якая квяцістая, якая вогненна-яркая, цудоўная...” Які падарунак так абрадаваў і ўпрыгожыў Ганну ў час наведвання юравіцкага кірмашу?

• кофта, якую набыў бацька;

• хустка, падараваная Яўхімам;

• спадніца, купленая мачыхай.

Для каго з сям’і Чарнушкаў сватанне Яўхіма было радаснай падзеяй?

• для Ганны;

• для яе бацькі і брата;

• для мачыхі.