คัดกรอง ม.3 เทอม 2-2567

สิ่งใดในโลกล้วน            อนิจจัง

คงแต่บาปบุญยัง                    เที่ยงแท้

คือเงาติดตัวตรัง                     ตรึงแน่น อยู่นา

ตามแต่บุญบาปแล้                   ก่อเกื้อรักษา

         ลิลิตพระลอ

๑. สิ่งที่ผู้ประพันธ์ต้องการสื่อสารอยู่ที่คำประพันธ์บาทใด

• ก. บาทที่ 1

•   ข. บาทที่ 2

• ค. บาทที่ 3            

• ง. บาทที่ 4

สิ่งใดในโลกล้วน            อนิจจัง

คงแต่บาปบุญยัง                    เที่ยงแท้

คือเงาติดตัวตรัง                     ตรึงแน่น อยู่นา

ตามแต่บุญบาปแล้                   ก่อเกื้อรักษา

         ลิลิตพระลอ

๒. จากบทอ่าน ข้อใดสอดคล้องกับ “เงา” มากที่สุด

• ก. โลภ 

• ข. บาปบุญ

•    ค. อนิจจัง

• ง. เที่ยงแท้

สิ่งใดในโลกล้วน            อนิจจัง

คงแต่บาปบุญยัง                    เที่ยงแท้

คือเงาติดตัวตรัง                     ตรึงแน่น อยู่นา

ตามแต่บุญบาปแล้                   ก่อเกื้อรักษา

         ลิลิตพระลอ

๓. ข้อใดสอดคล้องกับบทอ่านมากที่สุด

• ก. หวังน้ำบ่อหน้า

• ข. เก็บหอมรอมริบ

• ค. ผัดวันประกันพรุ่ง      

• ง. ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว

พระไวยร้องไห้อยู่เคียงแม่            เห็นมารดานิ่งแน่ก็ใจหาย

เข้านวดแม่แก้ไขอยู่วุ่นวาย                    นางค่อยคลายเจ้าก็ร่ำพิไรวอน

โอ้เจ้าประคุณของลูกเอ๋ย                     แม่เคยเลี้ยงลูกแล้วสั่งสอน

ผูกเปลเห่ช้าให้ลูกนอน                        ป้อนข้าวอาบน้ำให้กินนม

ประโลมลูบจูบจอมกระหม่อมแก้ว            อาบน้ำให้แล้วก็มุ่นผม

ขมิ้นทาพาเข้าที่นอนชม                      แม่ปรารมภ์ระวังซึ่งโพยภัย

คราวลูกเสาะแสะแม่โศกเศร้า                 หยูกยาปลาข้าวเอาใจใส่

กางมุ้งยุงริ้นทั้งเรือดไร                        แม่มิให้ลูกน้อยอนาทร

                                                        ขุนช้างขุนแผน

๔. จากบทอ่านสะท้อนความรู้สึกของผู้พูดตามข้อใดชัดเจนที่สุด

• ก. เศร้าใจที่ต้องห่างไกลจากแม่    

• ข. ระลึกถึงการดูแลเอาใจใส่ของแม่

• ค. ซาบซึ้งใจที่แม่ช่วยปกป้องอันตราย

• ง. สะเทือนใจกับความทุกข์ยากของแม่      

พระไวยร้องไห้อยู่เคียงแม่            เห็นมารดานิ่งแน่ก็ใจหาย

เข้านวดแม่แก้ไขอยู่วุ่นวาย                    นางค่อยคลายเจ้าก็ร่ำพิไรวอน

โอ้เจ้าประคุณของลูกเอ๋ย                     แม่เคยเลี้ยงลูกแล้วสั่งสอน

ผูกเปลเห่ช้าให้ลูกนอน                        ป้อนข้าวอาบน้ำให้กินนม

ประโลมลูบจูบจอมกระหม่อมแก้ว            อาบน้ำให้แล้วก็มุ่นผม

ขมิ้นทาพาเข้าที่นอนชม                      แม่ปรารมภ์ระวังซึ่งโพยภัย

คราวลูกเสาะแสะแม่โศกเศร้า                 หยูกยาปลาข้าวเอาใจใส่

กางมุ้งยุงริ้นทั้งเรือดไร                        แม่มิให้ลูกน้อยอนาทร

                                                        ขุนช้างขุนแผน

๕. จากบทอ่าน ข้อใดไม่ได้หมายถึง “แม่”

• ก. นาง

• ข. มารดา

• ค. เจ้าประคุณ   

• ง. จอมกระหม่อมแก้ว     

พระไวยร้องไห้อยู่เคียงแม่            เห็นมารดานิ่งแน่ก็ใจหาย

เข้านวดแม่แก้ไขอยู่วุ่นวาย                    นางค่อยคลายเจ้าก็ร่ำพิไรวอน

โอ้เจ้าประคุณของลูกเอ๋ย                     แม่เคยเลี้ยงลูกแล้วสั่งสอน

ผูกเปลเห่ช้าให้ลูกนอน                        ป้อนข้าวอาบน้ำให้กินนม

ประโลมลูบจูบจอมกระหม่อมแก้ว            อาบน้ำให้แล้วก็มุ่นผม

ขมิ้นทาพาเข้าที่นอนชม                      แม่ปรารมภ์ระวังซึ่งโพยภัย

คราวลูกเสาะแสะแม่โศกเศร้า                 หยูกยาปลาข้าวเอาใจใส่

กางมุ้งยุงริ้นทั้งเรือดไร                        แม่มิให้ลูกน้อยอนาทร

                                                        ขุนช้างขุนแผน

๖. ข้อใดไม่ใช่การกระทำของ “แม่”

• ก. ร่ำพิไรวอน   

• ข. ประโลมลูบ

• ค. ผูกเปลเห่ช้า

• ง. ปรารมภ์ระวัง

ประการหนึ่งถึงจะโกรธพิโรธร้าย             หักให้หายเหือดไปเหมือนไฟดับ

ค่อยคิดอ่านการศึกที่ลึกลับ                   แม้จะจับก็ให้มั่นคั้นให้ตาย

อนึ่งถ้าข้าศึกยังฮึกฮัก                         จะโหมหักเห็นไม่ได้ดังใจหมาย

สืบสังเกตเหตุผลกลอุบาย                     ดูแยบคายคาดทั้งกำลังพล

อนึ่งให้รู้รบที่หลบไล่                          ทหารไม่เคยศึกต้องฝึกฝน

ทั้งถ้อยคำสำหรับบังคับคน          อย่าเวียนวนวาจาเหมือนงาช้าง

ประการหนึ่งซึ่งจะชนะศึก                    ต้องตรองตรึกยักย้ายให้หลายอย่าง

ดูท่วงทีกิริยาในท่าทาง                        อย่าละวางใจไว้ใจแก่ไพรี

สุนทรภู่, พระอภัยมณี

๗. ข้อความใดครอบคลุมบทอ่านข้างต้นมากที่สุด

• ก. ดับไฟในใจ   

• ข. รู้หน้าไม่รู้ใจ

• ค. ดูกิริยาท่าทาง

• ง. กลศึกสี่ประการ

ประการหนึ่งถึงจะโกรธพิโรธร้าย             หักให้หายเหือดไปเหมือนไฟดับ

ค่อยคิดอ่านการศึกที่ลึกลับ                   แม้จะจับก็ให้มั่นคั้นให้ตาย

อนึ่งถ้าข้าศึกยังฮึกฮัก                         จะโหมหักเห็นไม่ได้ดังใจหมาย

สืบสังเกตเหตุผลกลอุบาย                     ดูแยบคายคาดทั้งกำลังพล

อนึ่งให้รู้รบที่หลบไล่                          ทหารไม่เคยศึกต้องฝึกฝน

ทั้งถ้อยคำสำหรับบังคับคน          อย่าเวียนวนวาจาเหมือนงาช้าง

ประการหนึ่งซึ่งจะชนะศึก                    ต้องตรองตรึกยักย้ายให้หลายอย่าง

ดูท่วงทีกิริยาในท่าทาง                        อย่าละวางใจไว้ใจแก่ไพรี

สุนทรภู่, พระอภัยมณี

๘. ข้อใดไม่สัมพันธ์กับบทอ่านข้างต้น

• ก. ต้องฝึกฝน    

• ข. ต้องสังเกต

• ค. อย่ารอคอย             

• ง. อย่าประมาท

ประการหนึ่งถึงจะโกรธพิโรธร้าย             หักให้หายเหือดไปเหมือนไฟดับ

ค่อยคิดอ่านการศึกที่ลึกลับ                   แม้จะจับก็ให้มั่นคั้นให้ตาย

อนึ่งถ้าข้าศึกยังฮึกฮัก                         จะโหมหักเห็นไม่ได้ดังใจหมาย

สืบสังเกตเหตุผลกลอุบาย                     ดูแยบคายคาดทั้งกำลังพล

อนึ่งให้รู้รบที่หลบไล่                          ทหารไม่เคยศึกต้องฝึกฝน

ทั้งถ้อยคำสำหรับบังคับคน          อย่าเวียนวนวาจาเหมือนงาช้าง

ประการหนึ่งซึ่งจะชนะศึก                    ต้องตรองตรึกยักย้ายให้หลายอย่าง

ดูท่วงทีกิริยาในท่าทาง                        อย่าละวางใจไว้ใจแก่ไพรี

สุนทรภู่, พระอภัยมณี

๙. จากบทอ่าน ข้อใดมิใช่สิ่งที่ควรปฏิบัติกับ “ไพรี”

• ก. สังเกต        

• ข. ดูท่วงที

• ค. อย่าวางใจ    

• ง.  หักให้หายเหือด

ประการหนึ่งถึงจะโกรธพิโรธร้าย             หักให้หายเหือดไปเหมือนไฟดับ

ค่อยคิดอ่านการศึกที่ลึกลับ                   แม้จะจับก็ให้มั่นคั้นให้ตาย

อนึ่งถ้าข้าศึกยังฮึกฮัก                         จะโหมหักเห็นไม่ได้ดังใจหมาย

สืบสังเกตเหตุผลกลอุบาย                     ดูแยบคายคาดทั้งกำลังพล

อนึ่งให้รู้รบที่หลบไล่                          ทหารไม่เคยศึกต้องฝึกฝน

ทั้งถ้อยคำสำหรับบังคับคน          อย่าเวียนวนวาจาเหมือนงาช้าง

ประการหนึ่งซึ่งจะชนะศึก                    ต้องตรองตรึกยักย้ายให้หลายอย่าง

ดูท่วงทีกิริยาในท่าทาง                        อย่าละวางใจไว้ใจแก่ไพรี

สุนทรภู่, พระอภัยมณี

๑๐. เจตนาของผู้กล่าวข้อความตามบทอ่านคือข้อใด

• ก. สอน

• ข. ตำหนิ

• ค. ให้กำลังใจ    

• ง.  ประชดประชัน