การใช้ภาษาอธิบาย และพรรณนา

ความหมายของการอธิบายคือข้อใด

• การทำให้บุคคลอื่นเข้าใจสิ่งที่เรากระทำ

• การทำให้บุคคลผู้อื่นเข้าใจความแตกต่างของชีวิต

• การทำให้บุคคลอื่นยอมรับในสิ่งที่ตนเองพูด

• การทำให้บุคคลอื่นเข้าใจในความจริง ความสัมพันธ์ หรือปรากฎการณ์ต่าง ๆ

บทความต่อไปนี้ใช้วิธีการอธิบายโดยวิธีการใด  

“ปรากฏการณ์ธรรมชาติคือ การเปลี่ยนแปลงของธรรมชาติ ทั้งในระยะยาวและระยะสั้น สภาพแวดล้อมของโลกเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา ทั้งเป็นระบบและไม่เป็นระบบ เป็นสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา เช่น ฟ้าร้อง ฟ้าผ่า ไฟไหม้ป่า น้ำท่วม ภูเขาถล่ม แผ่นดินไหว”

• อธิบายโดยการให้คำนิยาม

• อธิบายโดยการใช้ตัวอย่าง

• อธิบายโดยการชี้สาเหตุและผลลัพธ์ที่สัมพันธ์กัน

• อธิบายโดยการชี้แจงตามลำดับขั้นตอน

ถ้าผู้ส่งสารมีจุดประสงค์ให้ผู้รับสารเกิดความเข้าใจ หมดความสงสัย ผู้ส่งสารต้องแสดงความคิดด้วยวิธีใด

• การพรรณนา

• การอธิบาย

• การบรรยาย

• การใช้สัญลักษณ์

การอธิบายกิจกรรม การปฎิบัติ การเปลี่ยนแปลงต่างๆที่เป็นกระบวนการหรือกรรมวิธี ควรใช้กลวิธีในการอธิบายแบบใด

• การอธิบายโดยการให้นิยาม

• การอธิบายโดยการใช้ตัวอย่าง

• การอธิบายตามลำดับขั้นตอน

• การอธิบายโดยการเปรียบเทียบความเหมือนกันและความแตกต่างกัน

ความหมายของการพรรณนาคือข้อใด

• การแสดงความคิดเห็นส่วนบุคคลเกี่ยวกับเรื่องต่าง ๆ

• การแสดงออกถึงสีหน้าท่าทางของบุคคลหนึ่ง

• การให้รายละเอียดของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นบุคคล วัตถุสถานที่ หรือเหตุการณ์ช่วงใดช่วงหนึ่ง

• การให้รายละเอียดเกี่ยวกับธรรมชาติและโบราณคดี

หากจะพูดถึงลักษณะเด่นของผู้หญิงในการพรรณนา ต้องมีลักษณะตามข้อใดต่อไปนี้

• ดวงหน้า รูปร่าง และอาภรณ์

• สันกราม

• หนวดเครา

• ความแข็งแรง อดทน

การใช้ภาษาอย่างมีประสิทธิผล หากนักเรียนจำเป็นต้องใช้ศัพท์เฉพาะ นักเรียนควรเขียนอธิบายอย่างไรเพื่อให้ผู้รับสารเข้าใจ

• ควรอธิบายคำศัพท์เฉพาะนั้นให้ผู้รับสารสามารถเข้าใจ

• ควรใช้ภาษาตามที่ตนเองเข้าใจ

• ควรให้ผู้รับสารค้นหาความหมายด้วยตนเอง

• ใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย และรับรู้ความหมายแค่ตนเอง

นักเรียนคนใดต่อไป สามารถฝึกฝนพัฒนาความสามารถในการอธิบาย และพรรณนา

• มานุ พบประกาศชวนให้เขียนเรียงความประกวดชิงรางวัล จึงเข้าร่วมการแข่งขันเพื่อฝึกฝนความสามารถของตนเองให้ดียิ่งขึ้น

• ฝนทิพย์ ลอกการบ้านเพื่อนเพื่อจะได้เขียนเก่งเหมือนเพื่อน

• สายใจ ใช้ภาษาในการเขียนที่สามารถเข้าใจแค่ตนเองเท่านั้น

• บุญมา เขียนโดยการให้ผู้รับสารไปตีความด้วยตนเอง