บทที่ 4 ลักษณะทางเศรษฐกิจสมัยธนบุรี

ข้อใด ไม่ใช่ การวางรากฐานทางเศรษฐกิจในสมัยธนบุรี

• กู้เงินจากต่างประเทศมาลงทุน
• เพิ่มเนื้อที่ปลูกข้าวใกล้พระนคร
• เน้นการผลิตเพื่อส่งเป็นสินค้าออก
• ส่งสำเภาหลวงไปค้ายังต่างประเทศ

สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงแก้ปัญหาทางเศรษฐกิจของบ้านเมืองโดยกระทำสิ่งใดเป็นอันดับแรก

• ส่งเสริมการค้าขายกับต่างประเทศให้มากขึ้นกว่าเดิม
• ขยายพื้นที่ทำการเกษตรให้กว้างขวางขึ้นเพื่อเพิ่มผลผลิต
• เร่งรัดการทำนาเพื่อให้มีข้าวบริโภคเพียงพอแก่ความต้องการ
• ซื้อสินค้าจากต่างประเทศในราคาแพง เพื่อแก้ปัญหาความอดอยากของราษฎร

หน่วยงานที่ทำหน้าที่ติดต่อค้าขายกับต่างประเทศในสมัยธนบุรีคือข้อใด

• กรมนา
• กรมวัง
• กรมคลัง
• กรมเวียง

ประเทศคู่ค้าสำคัญที่สุดในสมัยกรุงธนบุรีคือประเทศใด

• จีน
• มลายู
• เขมร
• อินเดีย

การที่กล่าวว่าที่ตั้งของกรุงธนบุรีเหมาะสมในการติดต่อค้าขายกับต่างประเทศข้อใดเป็นเหตุผลสนับสนุนได้ดีที่สุด

• กรุงธนบุรีมีคลองภายในเป็นจำนวนมาก
• มีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านตอนกลางกรุงธนบุรี
• กรุงธนบุรีตั้งอยู่ใกล้ปากแม่น้ำ เรือสินค้าจอดเทียบท่าได้สะดวก
• กรุงธนบุรีตั้งอยู่ในน่านน้ำที่มีเรือสินค้าต่างชาติผ่านเข้าออกเป็นจำนวนมาก

สิ่งใดที่ทำให้ภาวะเศรษฐกิจที่เลวร้ายอยู่แล้วในสมัยต้นรัชกาลพระเจ้าตากสินกลับทรุดหนักลงไปอีก

• ภัยธรรมชาติซ้ำเติม
• ความอดอยากยากแค้น
• การปล้นสดมภ์แย่งชิงอาหาร
• การขึ้นราคาสินค้าของพ่อค้าจีน

การปรับปรุงพื้นที่นอกกำแพงเมืองทั้งสองฟากให้เป็น "ทะเลตม" ในสมัยธนบุรีเพื่อกิจการใด

• ทำนาเกลือ
• ปลูกข้าว
• เลี้ยงปลาดุก
• เลี้ยงกุ้งกุลาดำ

สมเด็จพระเจ้าตากสินทรงแก้ไขปัญหาด้านเศรษฐกิจในระยะยาวด้วยวิธีการใด

• ส่งเสริมให้ประชาชนค้าขายกับพ่อค้าจีน
• ส่งเสริมให้ชาวต่างประเทศเข้ามาลงทุนในกรุงธนบุรี
• สั่งซื้อข้าวจากพ่อค้าจีนเข้ามากักตุนไว้ในฉางหลวง
• ส่งเสริมให้ราษฎรทำนาปีละ 2 ครั้ง

ตอนต้นรัชกาลพระเจ้าตากสินได้ทรงแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าด้านเศรษฐกิจอย่างไร

• สละพระราชทรัพย์
• ขอบริจาคจากคนร่ำรวย
• เร่งรัดการทำนา
• ขอบริจาคจากพ่อค้าชาวจีน

เหตุใดเศรษฐกิจของกรุงธนบุรีจึงฟื้นตัวด้วยความยากลำบาก

• ขาดผู้นำที่มีความสามารถ
• ถูกเขมรคอยรบกวนตามแนวชายแดน
• มีการใช้แรงงานไพร่ในการทำสงคราม
• ประชาชนไม่ให้ความร่วมมือในการพัฒนาเศรษฐกิจ