วรรณคดี

๑.  ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับนิราศ

• ๑. การคร่ำครวญถึงพ่อแม่ที่ต้องจากมา โดยบรรยายถึงความลำบากที่ต้องเดินทาง

• ๒.    ใช้เห่กล่อมเจ้านายในการเดินทางเพื่อให้ข้อคิด คติเตือนใจ

• ๓.    แต่งเพื่อพรรณนาการเดินทาง การรําพันถึงการพลัดพรากจากนางอันเป็นที่รัก

๒.  วรรณคดีประเภทนิราศมักนิยมแต่งด้วยคำประพันธ์ประเภทใด

                      

• ๑.    โคลง   

•   ๒.   กาพย์   

• ๓.   กลอน      

๓.  นิราศภูเขาทองมีคุณค่าด้านวรรณศิลป์ ในด้านใด

• ๑.    การใช้โวหารเปรียบเทียบที่ดีเด่นมองเห็นภาพความยากลำบากในการเดินทาง

• ๒.    การใช้อุปมาอุปไมยให้เห็นภาพความทุกข์ทรมานของสุนทรภู่ที่ต้องจากนางอันเป็นที่รัก

• ๓.    การเลือกใช้คำดีเด่น

๔.                    “ ไปพ้นวัดทศันาริมท่าน้ำ                         แพประจำจอดรายเขาขายของ

            มีแพรผ้าสารพัดสีม่วงตอง                                    ทั้งสิ่งของขาวเหลืองเครื่องสําเภา ”

     คำที่ขีดเส้นใต้หมายความว่าอย่างไร

• ๑.    ผ้าแพรสีขาว สีเหลือง

• ๒.    เรือสําเภาที่ประดับด้วยทองคําและเงิน

• ๓.    ภาชนะเครื่องทองเหลือง เครื่องโลหะขาว

โอ้ผ่านเกล้าเจ้าประคุณของสุนทร                          แต่ปางก่อนเคยเฝ้าทุกเช้าเย็น”

     คำว่า “บาทบพิตรอดิศร” หมายถึงใคร

• ๑.   พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

• ๒.   พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

• ๓.   พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว 

๖.  คำประพันธ์ในบทใดที่แสดงความน้อยเนื้อต่ำใจของสุนทรภู่มากที่สุด

• ๑. เมื่อเคราะห์ร้ายกายเรา

  ก็เท่านี้ ไม่มีที่พสุธาจะอาศัย

  ล้วนหนามเหน็บเจ็บแสบ

  คับแคบใจ    เหมือนนกไร้รังเร่อยู่เอกาฯ

• ๒.  โอ้บาปกรรมน้ำนรกเจียวอกเรา        ให้มัวเมาเหมือนหนึ่งบ้าเป็นน่าอาย

  ทำบุญบวชกรวดน้ำขอสำเร็จ          สรรเพชญโพธิญาณประมาณหมาย

• ๓.  โอ้ผ่านเกล้าเจ้าประคุณของสุนทร    

  แต่ปางก่อนเคยเฝ้าทุกเช้าเย็น

  พระนิพพานปานประหนึ่งศีรษะขาด                      

  ด้วยไร้ญาติยากแค้นถึงแสนเข็ญ

๗.  “ ถึงบางเดื่อโอ้มะเดื่อเหลือประหลาด        บังเกิดชาติแมลงหวี่มีในไส้

เหมือนคนพาลหวานนอกย่อมขมใน                        อุปไมยเหมือนมะเดื่อเหลือระอา” 

         บทประพันธ์บทนี้ตรงกับสำนวนใด

•    ๑. หน้าเนื้อใจเสือ  

• ๒.  หน้าชื่นอกตรม   

• ๓. รู้หน้าไม่รู้ใจ

๘.  บทประพันธ์ในข้อใดมีลักษณะทางวรรณศิลป์เด่นชัดที่สุด

• ๑.                ออกจากวัดทัศนาดูอาวาส                         เมื่อตรุษสารทพระวสาได้อาศัย

  สามฤดูอยู่ดีไม่มีภัย                                              มาจำไกลอารามเมื่อยามเย็น

• ๒.    ขอเดชะพระพุทธคุณช่วย                          แม้นมอดม้วยกลับชาติวาสนา

  อายุยืนหมื่นเท่าเสาศิลา                                        อยู่คู่ฟ้าดินได้ดังใจปอง

• ๓.                ดูน้ำวิ่งกลิ้งเชี่ยวเป็นเกลียวกลอก               กลับกระฉอกฉาดฉันฉวัดเฉวียน

  บ้างพลุ่งพลุ่งวุ้งวงเหมือนกงเกวียน                         ดูเปลี่ยนเปลี่ยนคว้างคว้างเป็นหว่างวน

“ถึงบ้านญวนล้วนแต่แลสะพรั่ง                  มีข้องขังกุ้งปลาไว้ค้าขาย

            ตรงหน้าโรงโพงพางเขาวางราย                      พวกหญิงชายพร้อมเพรียงมาเมียงมอง”

       บทประพันธ์นี้กล่าวถึงเนื้อความเกี่ยวกับเรื่องใดเป็นสำคัญ

                                                                         

                      

•        ๑.  เชื้อชาติ       

• ๒.  ภูมิลำเนา               

•     ๓. อาชีพ    

“งิ้วนรกสิบหกองคุลีแหลม                        ดังขวากแซมเสียมแทรกแตกไสว

            ใครทำชู้คู่ท่านครั้นบรรลัย                                     ก็ต้องไปปีนต้นน่าขนพอง”

๑๐.  บทประพันธ์นี้ให้คติสอนใจในเรื่องใด

                

• ๑.  ลักษณะของต้นงิ้ว                 

• ๒.  การประพฤติผิดในกาม

• ๓. ตำนานการเกิดมนุษย์