Әдебиет

Баяғыдан құс салып, ит жүгірткен белгілі аңшы. Қарадырдың белгілі мырзасымағы осы маңайдың ауқатты, әлді жігіті

Сол жалғызымызды өлтірген қасқырды қолыма әкеліп, беріп көзін ойқызбасаң, сен маған туысқан емессің ___

Іздегендеріңнің өзі - сол. Ел мен қосқа кезек тиді. Бір кәпір сарқынды. Бәрін істеп жүрген сол. Енді әттең дүние. соны ғана бір қолға берсе -ақ

-Қуарған -ай, неңді алып ем! Не жазып едім? Бауырына салып, өсіргеннен басқа не қылып еді, менің құлыным?!

Ұры. Асырасаң да мал болмайды. Тұқымы жау емес пе?

Туу, мына кәпірдің екі көзі жас-жасыл боп кетіпті-ау, тұқымын сезген екен мына жүзіқара, қой, балам, енді мұны өлтіріп, терісін алайық.

Қасқырың болса қайтейін, менің қара ала төбетім бір -ақ ұрып соғады. Арашаламасаң, алдағашан өлтіріп тастар еді.

Бірде -бір ит мұны дос көрмейді, маңына жақындатпайды. Қасқырға шабатын батыл төбеттер бұны талап та тастайды. Өзге ит те ырылдап үріп, кейде тап беріп, әр жерінен тістеп, тартып кетеді.

Жеті күшіктің біреуін өлтіріп, ең кіші екеуін қалдырды