ปรับพื้นฐาน ม.4

ข้อใดอ่านผิด

• สตรี (สะ-ตรี)

• สัตบุรุษ (สัด-บุ-หรุด)

• สมรรถภาพ (สะ-มัด-ถะ-พาบ)

• สมานฉันท์ (สะ-มา-นะ-ฉัน)

คำใดอ่านได้เพียงอย่างเดียว

• ทุนทรัพย์

• ภรรยา

• ปรกติ

• มูลค่า

ข้อใดอ่านตามคำนิยม

• ทรชน

• ราชวัง

• วิษณุ

• สมาธิ

"คนไทยมีความเชื่อว่า เมื่อถึงวัยเบญจเพสมักเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิต บางคน อาจประสบเรื่องไม่ดีหรือเกิด อุบัติเหตุ ทำอะไรก็ต้องมีสติระมัดระวังมากขึ้น แต่บางคนก็อาจประสบความสำเร็จหรือเจริญรุ่งเรืองในช่วงนี้" คําสำคัญคือข้อใด

• วัยเบญจเพส

• ความเชื่อ

• อุบัติเหตุ

• คนไทย

"คําว่าขอโทษ เป็นคําที่แสดงความสํานึก ความมีมารยาท และความนอบน้อม เราจึงควรหัดพูดไว้ให้ติดปาก ด้วยขึ้นชื่อว่ามนุษย์ต่อให้ยิ่งใหญ่หรือมีตำแหน่งใหญ่โตเพียงใดก็ตาม ก็ย่อมมีโอกาสกระทำผิดด้วยกันทั้งนั้น" คําสำคัญคือข้อใด

• มนุษย์

• ขอโทษ

• กระทำผิด 

• ความสํานึก

"พระสมุทรสุดลึกล้น คณนา

สายดิ่งทิ้งทอดมา หยั่งได้

เขาสูงอาจวัดวา กำหนด

จิตมนุษย์นี้ไซร้ ยากแท้หยั่งถึง"

คําสำคัญที่พบ คืออะไร

• เขาสูง

• สายดิง 

• จิตมนุษย์

• พระสมุทร

“ไม่มีใครไม่เคยไม่ผิดพลาด ไม่มีใครไม่เคยขลาดมาแต่ต้น

เมื่อมีเมฆย่อมมีความมืดมน หลังพายุผ่านพ้นจึงสร่างซา”

เมื่อมีเมฆย่อมมีความมืดมน มีความหมายว่าอย่างไร

• เมื่อมีความผิดพลาดย่อมมีความสมหวัง

• เมื่อมีชีวิตย่อมพบกับอุปสรรค

• เมื่อมีความผิดหวังย่อมพบกับความเสียใจ

• เมื่อมีอุปสรรคก็ย่อมพบกับความผิดหวัง

"เมื่อมีการชุมนุมประท้วงนโยบายของรัฐบาลเกี่ยวกับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ก็มักจะมีตัวแทนฝ่ายรัฐบาลมาเจรจาทำความเข้าใจแก่กลุ่มผู้ประท้วงอยู่เสมอ"

จากข้อความนี้ชี้ให้เห็นว่าการพูดมีความสำคัญอย่างไร

• การคลี่คลายเหตุการณ์

• การเมืองภายในประเทศ

• มนุษยสัมพันธ์ในชีวิตประจำวัน

• การปกครองและควบคุมสังคม

“มิ่งมิตร... เธอมีสิทธิ์ที่จะล่องแม่น้ำรื่น

ที่จะบุกดงดำกลางค่ำคืน ที่จะชื่นใจหลายกับสายลม

ที่จะร่ำเพลงเกี่ยวโลมเรียวข้าว ที่จะยิ้มกับดาวพราวผสม

ที่จะเหม่อมองหญ้าน้ำตาพรม ที่จะขมขื่นลึกโลกหมึกมน”

แนวคิดใดไม่ปรากฏในบทประพันธ์นี้

• สิทธิของมนุษย์

• การต่อสู้กับอุปสรรค

• ความยุติธรรมและความถูกต้อง

• ธรรมชาติของชีวิตที่มีทุกข์มีสุขสลับกัน

“มิ่งมิตร... เธอมีสิทธิ์ที่จะล่องแม่น้ำรื่น

ที่จะบุกดงดำกลางค่ำคืน ที่จะชื่นใจหลายกับสายลม

ที่จะร่ำเพลงเกี่ยวโลมเรียวข้าว ที่จะยิ้มกับดาวพราวผสม

ที่จะเหม่อมองหญ้าน้ำตาพรม ที่จะขมขื่นลึกโลกหมึกมน”

ในบทร้อยกรองนี้ กวีวางตนไว้ในฐานะอะไร

• พระสงฆ์

• เพื่อน

• อาจารย์

• บุคคลอันเป็นที่รัก