Architectuur TERMINOLOGIE - R/S (TEKST)

Laat-romaans, vroeg-gotisch rond venster, waarbij kleine zuiltjes als de spaken van een wiel om een centrale naaf zijn geplaatst. Vergelijk Roosvenster.

(a)  

Eetzaal van een klooster.

(a)  

(Italiaans: relievo = verheven werk) Beeldhouwwerk waarbij de figuren niet geheel uit de stenen achtergrond worden gehaald: tweedimensionaal.

(a)  

Plastische, dikwijls rijk geprofileerde stenen boog in het gewelf. Komt eind 11e eeuw op, wordt eerst als decoratief element gebruikt, daarna constructief als drager van het gewelf.

(a)  

Ruitspringend bouwdeel. zie Hoekrisaliet.

(a)  

Herhaling van een motief op geregelde afstanden.

(a)  

Fries van aan elkaar gerijde rondbogen. Romaans.

(a)  

Buitenlijn aan de frontzijde van een gebouw.

(a)  

Groot, rond venster, dat door maaswerk roos— of radvormig is geleed. Komt op in de hoge en late romaniek en wordt in de gotiek ontwikkeld tot vormen, die lijken op naaldwerk. Meestal boven het middenporiaa! van de facade,

(a)  

Rond siermotief, gelikend op een roos. Als de<br />bladeren om het middelpunt roteren, spreekt men van een<br />wervelrozet.

(a)