พัฒนาการด้านการเมืองการปกครองสมัยประชาธิปไตย

หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองมาเป็นระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข การเปลี่ยนแปลงที่แตกต่างจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ที่เห็นได้อย่างชัดเจนที่สุดคือข้อใด

• อํานาจสูงสุดอยู่ในมือประชาชนอย่างแท้จริง

• ประชาชนได้รับสิทธิเสรีภาพในด้านต่างๆ มากขึ้นในทันที

• การมีรัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุดในการปกครองประเทศ

• ผู้นําประเทศมีอํานาจเด็ดขาดในการตัดสินใจเรื่องการบริหารประเทศ

การเรียกร้องประชาธิปไตยในข้อใดถือเป็นครั้งแรกที่คนไทยได้รวมตัวกันเพื่อแสดงพลังทางการเมือง

• 14 ตุลาคม พ.ศ.2516

• 17-24 พฤษภาคม พ.ศ.2535

• 6 ตุลาคม พ.ศ.2519

• 22 พฤษภาคม พ.ศ.2557

รัฐธรรมนูยมีความสำคัญอย่างไรต่อการปกครองในระบอบประชาธิปไตยของไทย

• เป็นสัญลักษณ์ของการปกครอง

• เป็นกฎหมายที่ได้รับพระราชทานจากกษัตริย์

• เป็นเอกสารที่รวมหลักการปกครอง

• เป็นกฎหมายสุงสุดในการปกครองประเทศ

ข้อใดคือสาเหตุสำคัญที่สุดที่นำมาสู่การเปลี่ยนแปลงการปกครองของคณะราษฎร

• การถูกต่างชาติรุกราน

• แรงงกดดันจากมหาอำนาจตะวันตก

• ปัญหาความขัดแย้งระหว่างพระมหากษัตริย์กับข้าราชการผู้ใหญ่

• การได้รับการศึกษาและแนวคิดแบบประชาธิปไตยจากชาติตะวันตก

ข้อใดเป็นผลจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองที่สืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน

• ประชาชนมีส่วนร่วมในการบริหารประเทศ

• ทหารมีบทบาทสำคัญทางการปกครองของไทย

• พระมหากษัตริย์ทรงกำหนดนโยบายในการปกครองประเทศ

• ผู้ที่จบการศึกษาจากต่างประเทศมีบทบาทสำคัญต่อการปกครอง