Kordian

Kordian został napisany przez Juliusza Słowackie­go w roku

• 1832 w czasie pobytu poety w Paryżu

• 1833 w czasie pobytu poety w Genewie,

• 1834 w czasie pobytu poety w Warszawie

• 1835 w czasie pobytu poety w Berlinie

W Przygotowaniu szatan wraz z czarownicami i diabłami stwarzają m.in.

• Napoleona i generała Krukowieckiego.

• Napoleona i księcia Czartoryskiego.

• księcia Czartoryskiego i generała Krukowieckiego.

• generała Krukowieckiego i generała Skrzyneckiego.

I scena I aktu I części utworu rozgrywa się

• nieopodal wiejskiego dworku, pod lipą

• w dworku szlacheckim.

• na leśnej polanie.

• na dzikim pustkowiu.

W swoim monologu rozpoczynającym akt I Kordian

• dopuszcza się bluźnierstwa.

• prosi Boga o pomoc w odnalezieniu życiowej drogi.

• porównuje swój stan do jesiennego drzewa.

• otrzymuje wizję przyszłości Polski.

O tym, że światem rządzą pieniądze, przekonuje Kordiana rozmowa z

• gwardzistą.

• strażnikiem parku w Westminsterze.

• bankierem.

• dozorcą

Rozbieżność między literaturą a rzeczywistością Kordian uświadamia sobie, czytając

• Otella.

• Króla Leara.

• Makbeta.

• Hamleta.

Dzieje się to nad morzem w

• Calais.

• Dover.

• Swansea.

• Rotterdamie.

Wioletta opuszcza Kordiana, ponieważ

• rozkazał jej opuścić ukochaną willę.

• jego koń zgubił złote podkowy.

• okazał się biedny.

• kocha innego.

Papież doradza Kordianowi

• przejście na prawosławie.

• wstąpienie do zakonu jezuitów.

• udanie się na pielgrzymkę do Ziemi Świętej.

• posłuszeństwo carowi.

Na Mont Blanc Kordian wygłasza słowa:

• „Jam jest posąg człowieka na posągu świata”.

• „Polska Winkelriedem narodów!”.

• „Żyłem z Wami i cierpiałem z Wami”.

• „Polsko! Pawiem narodów byłaś i papugą!”.