αρχαία ελληνικά

Ποια πτώση της αναφορικής αντωνυμίας ταιριάζει δίπλα στο ουσιαστικό "πολίτην"; (προσοχή! στην ίδια πτώση)

• οἵπερ

• ὅνπερ

• ὧνπερ

• ὅστις

Ποια πτώση της αναφορικής αντωνυμίας ταιριάζει δίπλα στο ουσιαστικό "πόλεων"; (προσοχή! στην ίδια πτώση)

• οἵπερ

• ὅστις

• οἵτινες

• ὧντινων

Ποια πτώση της αναφορικής αντωνυμίας ταιριάζει δίπλα στο ουσιαστικό "γονεὺς"; (προσοχή! στην ίδια πτώση)

• ὅστις

• οἷστισι(ν)

• ὅ,τι

• ὧντινων

Ποια πτώση της αναφορικής αντωνυμίας ταιριάζει δίπλα στο ουσιαστικό "ἰατροῖς"; (προσοχή! στην ίδια πτώση)

• ὅσπερ

• ὅπερ

• οἵπερ

• οἷσπερ

Ποια πτώση της αναφορικής αντωνυμίας ταιριάζει δίπλα στο ουσιαστικό "ἄνθρωποι"; (προσοχή! στην ίδια πτώση)

• οἵτινες

• οἷστισι(ν)

• ὅντινα

• ὧντινων

Ποια πτώση της αναφορικής αντωνυμίας ταιριάζει δίπλα στο ουσιαστικό "δῶρον"; (προσοχή! στην ίδια πτώση)

• ὅ,τι

• ὅστις

• οἵτινες

• ὧντινων

καὶ εἰς φρούρια καὶ εἰς λοχαγίας, καὶ ἄλλου ____ ἂν δέησθε (αρσενικό, γεν. εν.)

• ἧστινος

• οὗτινος

• ὧντινων

αῦτα, ὦ Κρίτων, καὶ ἄλλα ____ ἔτι βραχέα διαλεχθέντες ἀπῇμεν. (ουδέτερο, αιτ. πληθ.)

• ἄττα

• ὅτῳ

• ὅ,τι

Εἰπέ μοι, ἔφη, ὦ Ἀριστόδημε, ἔστιν ____ ἀνθρώπους τεθαύμακας ἐπὶ σοφίᾳ; (αρσενικό, αιτ. πληθ.)

• ὅστις

• οὕστινας

• οἷστισι

ἢ πόλιν ____ τοιαύτην προσεκτήσαντο (θηλυκό, αιτ. εν.)

• ᾗτινι

• ἧστινος

• ἥντινα