Granica

„Gospodarował tu uczciwie, ale równie nieumiejętnie i źle jak na ziemi własnej. Gospodarki nie lubił. Całymi godzinami, zamknięty w swym gabinecie, który nazywano kancelarią, robił sam naboje do dubeltówki albo na małym warsztacie naprawiał rozmaite przedmioty domowe, sklejał, przykręcał, ześrubowywał, nawet heblował. Był dumny, że nie ma rzeczy, której by nie umiał zreperować – począwszy od żółtego, długiego fortepianu w salonie, w którym raz po raz milkły jakieś klawisze, skończywszy na żoninym zegarku. Ponadto miał bardzo wrażliwe sumienie i z częstych grzechów lubieżności spowiadał się nie tylko znajomemu proboszczowi z Chązebnej, ale własnej wysokiej i chudej żonie, przed którą klękał, błagając ją we łzach o darowanie winy”. O kim mowa?

• Zenon

• Walerian

• Czechliński

„Zmarszczki na jej chudej twarzy powstały z samych min zirytowanych. Nawet fałdy po bokach ust, które się robią od śmiechu, były tak mocno ściągnięte w dół, że wyglądały jak wielkie rozgoryczenie. W istocie […] uważała się za sponiewieraną przez życie i dopiero teraz brała sobie odwet. Odkąd nie żył zły i niewierny rejent, ona objęła rządy domem. Prowadziła nadal życie odosobnione, rozpięte między pozycjami komornego i podatków, jak na krzyżu”. O kim mowa?

• Elżbieta Biecka

• Cecylia Kolichowska

• Gołąbska

„Ten człowiek siedzący naprzeciwko, niewysoki, krępy, mocno związany, o twarzy miękkiej i fałdzistej, skorej do śmiechu, o szerokich szczękach smakosza, nie mówił właściwie nic na serio – jak gdyby cały świat był wart diabła, jak gdyby, szczerze mówiąc, wszystko było do luftu. Wciąż z czegoś kpił, na coś się stylizował, nie umiał jakby myśleć inaczej niż w cudzysłowie – po liniach, które wciąż załamywały się w fikcyjnych warstwach cudzych opinii, programów i zwłaszcza knowań. Nie było wiadomo, co myśli sam, na czym mu może zależeć, po czyjej opowiada się stronie”. O kim mowa?

• Czechliński

• Zenon Ziembiewicz

• Franek Borbocki

„[...] robił nie to, co chciał, i inaczej. Rzeczy od dawna rozstrzygnięte narzucały się świadomości swym istnieniem, kazały się jeszcze raz przemyślać od początku, zmuszały do wiadomych skonstatowań. Napór codziennych obcych światów wytwarzał w nim stan ciągłego niepokoju. To wszystko wydawało mu się jakimś prowizorium, poprzedzającym życie właściwe. Obliczał to sobie na parę miesięcy – czas potrzebny, by strącany z pensji redaktorskiej dług paryski, zaciągnięty u Czechlińskiego, całkowicie spłacić, urządzić jakieś małe mieszkanie, wziąć do siebie Elżbietę, żyć jak człowiek. Wszystko tymczasem odbywało się na wierzchu i niejako w cudzysłowie”. O kim mowa?

• Walerian

• Zenon Ziembiewicz

• Czechliński

„Nie broniła się dziwnemu wzruszeniu. Tak samo jak tamta kobieta w teatrze, otarła się przelotnie policzkiem o rękę matki. Ale wiedziała, że ta chwila nie była zbliżeniem matki do dziecka. Nie była tym zwycięstwem wieloletniej dziecinnej tęsknoty, marzonym odwetem niekochanej, niepotrzebnej rodzicom dziewczynki”. O kim mowa?

• Cecylia Kolichowska

• Justyna

• Elżbieta Biecka

1. Zenon zostaje redaktorem „Niwy”.
2. Śmierć Jasi Gołąbskiej.
3. Pobyt Elżbiety w Warszawie.
4. Śmierć Karoliny Bogutowej.
5. Rozmowa Elżbiety z Justyną.
6. Przyjazd Karola Wąbrowskiego.
7. Wizyta Elżbiety i Zenona w Boleborzy.

Prawidłowo ułożone, w kolejności, wydarzenia to:

• 4,1,5,3,7,2,6.

• 4,5,6,1,3,2,7.

• 1,2,3,7,5,6,4.

Z jakimi postaciami kojarzą ci się podane wyrażenia : laska o rączce ze srebrną figurką baletnicy

• Cecylia, Zenon, Justyna

• Rejent, Cecylia, Karol Wąbrowski

• Elżbieta, Justyna

Z jakimi postaciami kojarzą ci się podane wyrażenia: sklep bławatny Juliana Torucińskiego.

• Zenon, Elżbieta, Karol

• Justyna, Elżbieta

• Jasia i jej córka

Z jakimi postaciami kojarzą ci się podane wyrażenia: jodyna.

• Jasia Gołąbska

• Karolina Bogutowa

• Justyna Bogutówna

Zaznacz Prawda/Fałsz -Rodzice Elżbiety zmarli, więc wychowaniem dziewczynki zajęła się siostra jej ojca, pani Cecylia Kolichowska.

• Prawda

• Fałsz